Uzlaştırma Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde detaylı şekilde düzenlenmiştir. Bu madde uyarınca soruşturması ve kovuşturması şikâyete bağlı suçlar, kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, TCK madde 86; TCK madde 88),taksirle yaralama (TCK madde 89),tehdit (TCK madde 106, birinci fıkra),konut dokunulmazlığının ihlali (TCK madde 116),iş ve çalışma hürriyetinin ihlali (TCK madde 117, birinci fıkra; TCK madde 119, birinci fıkra (c) bendi),hırsızlık (TCK madde 141),güveni kötüye kullanma (üçüncü fıkra hariç, TCK madde 155), dolandırıcılık (TCK madde 157), suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi (TCK madde 165),çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (TCK madde 234),ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (dördüncü fıkra hariç, TCK madde 239) suçları, mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlarda, diğer kanunlarda yer alan kanunda açık hüküm bulunduğu hallerde uzlaştırma yoluna gidilebileceği düzenlenmiştir. Cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, ısrarlı takip suçunda (TCK madde 123/A) ve hakaret suçunda uzlaştırma yoluna gidilemez.
Soruşturma aşamasında uzlaşma sağlandığı takdirde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir ve şüpheli hakkında kamu davası açılmaz.